Οι δύο επιλογές του προέδρου των ΗΠΑ στο Ιράν - Πώς μπαίνει στο παιχνίδι η Ευρώπη

Για 38η φορά, σύμφωνα με την κατά προσέγγιση καταμέτρηση του CNN, ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοινώνει  ότι μια συμφωνία με το Ιράν είναι πρακτικά έτοιμη. Και ακυρώνει άλλη μία, προγραμματισμένη συντριπτική επίθεση, ανακοινώνοντας ότι ΗΠΑ και Ιράν θα επαναλάβουν τις συνομιλίες σήμερα το απόγευμα.

«Αυτό που κάνουμε είναι να μιλάμε μαζί τους με τη μορφή διαπραγματεύσεων», δήλωσε ο Τραμπ σε δημοσιογράφους στο Air Force One.

«Προφανώς δεν θέλουν να δεχθούν επίθεση.Γνώριζαν την κλίμακα της σχεδιαζόμενης επίθεσης επειδή την έβλεπαν να ετοιμάζεται», τόνισε ο Αμερικανός πρόεδρος.

Από την πλευρά της Τεχεράνης απάντησε με τηλεοπτική συνέντευξη, ο Ιρανός βουλευτής Χασάν Γκασγάουι.«Μπορώ να σας πω ότι αυτή τη στιγμή καταβάλλονται προσπάθειες για την αναβίωση της συμφωνίας των 14 σημείων του Ισλαμαμπάντ, ιδίως από την πλευρά των μεσολαβητών», δήλωσε ο Ιρανός βουλευτής

Στη νέα διαφαινόμενη εκτόνωση συνέβαλαν διάφορες περιφερειακές δυνάμεις, όπως το Κατάρ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η Τουρκία και το Πακιστάν, που έχουν επίσης ασκήσει πιέσεις στις ΗΠΑ και το Ιράν για αποκλιμάκωση.

Ο Σαουδάραβας πρίγκιπας διάδοχος Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν συνομίλησε επίσης με τον Τραμπ το Σάββατο, με τον «MBS» να εκφράζει την ανησυχία του για τα σχέδια επιδρομής, γράφει η ιστοσελίδα Axios.

«Ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών αντιμετωπίζει προβλήματα από όλες τις πλευρές. Και αυτό εξηγεί γιατί δεν υπάρχει ακόμη ορατή διέξοδος. Για πέντε μήνες, ο Τραμπ ταλαντεύεται μεταξύ της παρόρμησης να ισοπεδώσει το καθεστώς των Αγιατολάχ και ενός ορθολογικού ανοίγματος στις διαπραγματεύσεις», τονίζουν στη Ναυτεμπορική, Ευρωπαίοι βετεράνοι διπλωμάτες .

Διχασμένες οι ΗΠΑ

Επί μήνες, ο Τραμπ διερευνά μια μέση λύση, αυτή που του ταιριάζει περισσότερο: να απειλεί έντονα τον αντίπαλό του για να τον αναγκάσει να συμφωνήσει σε διάλογο με τους δικούς του όρους, ειδικά για το ασφαλές άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ.

Ο αμερικανός πρόεδρος, στην πραγματικότητα, δεν ξέρει τι να κάνει. Για πρώτη φορά, ακόμη και η κυβέρνηση Τραμπ εμφανίζεται τόσο αβέβαιη και διχασμένη. Ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ πιέζει για μια σημαντική στρατιωτική επιχείρηση, απηχώντας τις εκκλήσεις του Ισραηλινού πρωθυπουργού Νετανιάχου.

Αυτή η προσέγγιση, ωστόσο, αποθαρρύνεται από τον Αντιπρόεδρο Τζ. Ντ. Βανς και, ιδιαίτερα, τον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου, Στρατηγό Νταν Κέιν.

Οι δημοσκοπήσεις αντανακλούν άλλωστε, την αυξανόμενη δυσπιστία των αμερικανών πολιτών . Σύμφωνα με το Gallup, το πιο έγκυρο στατιστικό ινστιτούτο των ΗΠΑ, μόνο το 37% των Αμερικανών εγκρίνει τις ενέργειες του προέδρου.

Μόνο ο Ρίτσαρντ Νίξον, λίγες μέρες μετά την παραίτησή του για το σκάνδαλο Γουότεργκεϊτ, είχε  χειρότερη αποδοχή από τους πολίτες .

Σε ελεύθερη πτώση

Η αξιοπιστία του προέδρου Τραμπ βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση και αυτό είναι το χειρότερο, ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών, που έχουν προγραμματιστεί για τις 3 Νοεμβρίου.

Το καθεστώς των μουλάδων έχει κάνει έναν ακριβή υπολογισμό: Ο Τραμπ δεν έχει καμία πρόθεση να εξαπολύσει έναν ολοκληρωτικό πόλεμο που ίσως θα κατέστρεφε το Ιράν. Σίγουρα θα υπονόμευε ένα μεγάλο μέρος της παγκόσμιας οικονομίας. «Όλα τα άλλα, όπως τα βλέπει κανείς από την Τεχεράνη, είναι απλώς άσκοπες κουβέντες», όπως ανέφερε το CNN .

Φυσικά, κι αυτό είναι ένα επικίνδυνο στοίχημα. Αλλά, εν τω μεταξύ, οι Ιρανοί έχουν καταλάβει τον έλεγχο του Στενού του Ορμούζ και δεν έχουν καμία πρόθεση να αποκαταστήσουν την ελεύθερη ναυσιπλοΐα.

Δυο επιλογές

Σε αυτό το σημείο, υπάρχουν μόνο δύο επιλογές για τον Τραμπ. Η πρώτη: να προσφέρει κάποια αποζημίωση στο Ιράν για την ασφαλή διέλευση των πλοίων στο Ορμούζ. «Όχι πραγματικό κόστος διοδίων για κάθε πλοίο που διέρχεται, αλλά κάτι παρόμοιο», λένε στρατιωτικοί αναλυτές .

Οι πετρομοναρχίες του Κόλπου, ωστόσο, είναι σε μεγάλο βαθμό υπέρ. «Αλλά αυτό θα ήταν μια μεγάλη ήττα για τους κανόνες του διεθνούς δικαίου. Άλλη μια, δυστυχώς. Είναι αλήθεια ότι η λογική της Τεχεράνης είναι αυτή του εκβιασμού. Ωστόσο, προς το παρόν, είναι καλύτερο να πληρώνεις παρά να παραμένουν εκατοντάδες τάνκερ αδρανή στην περιοχή του Κόλπου.

Επιπλέον, κυκλοφορούν φήμες σε διπλωματικούς κύκλους ότι ορισμένες από αυτές τις χώρες του Κόλπου ετοιμάζονται να μεταφέρουν κεφάλαια κάτω από το τραπέζι στο Ιράν, αντί να πληγούν από τα  drones και τους πυραύλους των μουλάδων.

«Από την οπτική γωνία των μοναρχιών του Κόλπου, η σύγκρουση με το Ιράν έχει αποφέρει ένα σαφές αποτέλεσμα: η στρατιωτική προστασία των ΗΠΑ δεν επαρκεί για να εγγυηθεί την ασφάλεια στην περιοχή», τονίζουν οι ίδιες πηγές.

Πίεση στην Ευρώπη

Η δεύτερη επιλογή του Τραμπ είναι να «βάλει στο παιχνίδι» και τους Ευρωπαίους. Τις τελευταίες ημέρες, ο επικεφαλής του Πενταγώνου Πητ Χέγκσεθ έχει εντείνει την πίεση στους Ευρωπαίους συναδέλφους του. Την

Παρασκευή 24 Ιουλίου, ο Αμερικανός υπουργός  τηλεφώνησε στον Βρετανό υπουργό Άμυνας Γουές Στρίτινγκ για  μια στρατιωτική αποστολή στο Στενό του Ορμούζ.

Ο Στρίτινγκ πρότεινε στον Χέγκσεθ να συγκαλέσουν μια σύνοδο κορυφής με περίπου 40 χώρες στο Λονδίνο για να αξιολογήσουν την πρωτοβουλία τους.

Αλλά το πρώτο τηλεφώνημα ήταν αρκετό για να συνειδητοποιήσουν Αμερικανοί και Βρετανοί τις δυσκοιλίες να πειστούν οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι:  Στις 27 Ιουλίου, ο Χέγκσεθ και ο Στρίτινγκ συνομίλησαν με την Γαλλίδα υπουργό Άμυνας Κατρίν Βοτρίν. Η συζήτηση δεν κατέληξε πουθενά. Η Γαλλίδα υπουργός επιβεβαίωσε την προηγουμένως δηλωμένη θέση του Παρισιού: η Γαλλία θα μπορούσε να συμμετάσχει  στη ναυτική αποστολή στο Ορμούζ, αλλά μόνο μετά το τέλος των εχθροπραξιών.

Την ίδια γραμμή ακολουθούν και οι περισσότερες χώρες της ΕΕ.

«Σε κάθε περίπτωση, υπάρχει και εδώ αδιέξοδο, επειδή υπάρχει πρόβλημα στην Ευρώπη. Κανείς δεν θέλει να συνεχιστεί η σύγκρουση. Κανείς δεν θέλει να αναπτύξει αμέσως το ναυτικό χωρίς να υπάρχει  εκεχειρία. Κανείς δεν θέλει να πληρώσει το τίμημα των διοδίων, στο Ιράν», λένε πηγές στις Βρυξέλλες.

Το ερώτημα παραμένει βεβαίως : είναι οι Ευρωπαίοι ηγέτες ικανοί να θέσουν στο τραπέζι μια σοβαρή πρόταση διαμεσολάβησης; Δηλαδή, ένα πλαίσιο διαφορετικό από το μνημόνιο που υπέγραψαν οι ΗΠΑ και το Ιράν στις 17 Ιουνίου, ένα πλαίσιο που συνδυάζει την ασφαλή διέλευση στο Ορμούζ, την αποτροπή του  πυρηνικού  προγράμματος του Ιράν και τις εγγυήσεις ασφάλειας για ολόκληρη τη Μέση Ανατολή;

Βέλη στην Ισπανία, στήριξη στο Μαρόκο

Η Ευρώπη έχει προς το παρόν να ξεπεράσει τα δικά της προβλήματα, μετά και την  μεταναστευτική κρίση στη Θέουτα.

Ο Τραμπ πάντως, κατηγόρησε την κυβέρνηση Σάντσεθ για «την εισβολή εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων». Όπως είπε: «Όλα οφείλονται σε αδύναμους νόμους και κακοδιαχείριση, αλλά πάνω απ’ όλα σε πολύ ανεκτικούς νόμους».

Ο Τραμπ δεν άσκησε μάλιστα  ούτε ίχνος κριτικής προς το Μαρόκο.

Ένας δείκτης της διαφοράς στην ένταση των σχέσεων μεταξύ Ουάσιγκτον και Μαδρίτης και Ραμπάτ είναι η στάση του Στέιτ Ντηπάρτμεντ, που απέδωσε την μεταναστευτική κρίση «στις σκόπιμες προσπάθειες της ισπανικής κυβέρνησης να διευκολύνει και να προωθήσει τη μαζική παράνομη μετανάστευση προς την Ευρώπη».

Πέρα από τη ρητορική, η σχέση μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Μαρόκου έχει ενισχυθεί υπό τον Τραμπ. Η Ουάσιγκτον πωλεί όπλα και τεχνολογία στο Μαρόκο, με αντάλλαγμα σπάνιες γαίες και επιρροή στο Σαχέλ και το Στενό του Γιβραλτάρ. Μάλιστα, τον περασμένο Μάιο, οι Ηνωμένες Πολιτείες οργάνωσαν στρατιωτικές ασκήσεις με την ονομασία «African Lion», που πραγματοποιήθηκαν για πρώτη φορά στη Δυτική Σαχάρα. Τα τελευταία χρόνια, το Ραμπάτ έχει αυξήσει σημαντικά τις αμυντικές του δαπάνες, με προτιμησιακές αγορές αμερικανικού εξοπλισμού.

Το Μαρόκο ήταν επίσης η πρώτη αραβική χώρα που εντάχθηκε στο αμφιλεγόμενο Συμβούλιο Ειρήνης που ίδρυσε ο Ντόναλντ Τραμπ για να επιβλέπει την ειρήνη στη Λωρίδα της Γάζας. Ένα μήνα αργότερα, το Μαρόκο έγινε η πρώτη αραβική χώρα που έστειλε στρατιωτικό και αστυνομικό προσωπικό στη Γάζα.

Πηγή: naftemporiki.gr

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

ΗΠΑ και Ιαπωνία αναλαμβάνουν δράση για να στηρίξουν το γεν σε μια σπάνια κοινή κίνηση