Η πολιτική και οικονομική αβεβαιότητα ωθεί ολοένα και περισσότερους εύπορους πολίτες να εξετάζουν τη μεταφορά της φορολογικής και μόνιμης κατοικίας τους σε άλλες χώρες

Η αυξανόμενη αβεβαιότητα σε διεθνές επίπεδο επηρεάζει πλέον ακόμη και τους πιο εύπορους πολίτες του πλανήτη. Όσοι διαθέτουν τα οικονομικά μέσα για να μεταφέρουν την κατοικία και τα συμφέροντά τους στο εξωτερικό, δεν θεωρούν πλέον αυτονόητη τη σταθερότητα παραδοσιακών προορισμών του παγκόσμιου πλούτου, όπως το Ντουμπάι, το Χονγκ Κονγκ, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Παρά τις ανακατατάξεις, πολλές χώρες συνεχίζουν να ανταγωνίζονται για την προσέλκυση επενδυτών, επιχειρηματιών και εξειδικευμένου ανθρώπινου δυναμικού. Γύρω από αυτή τη δυναμική έχει αναπτυχθεί μια ταχέως αναπτυσσόμενη αγορά συμβουλευτικών υπηρεσιών, με εταιρείες που αναλαμβάνουν να οργανώσουν και να διευκολύνουν τη μετεγκατάσταση των ενδιαφερομένων.

Σύμφωνα με στοιχεία της New World Wealth, περίπου 140.000 εκατομμυριούχοι μετακινήθηκαν σε άλλη χώρα το 2025, καταγράφοντας ιστορικό υψηλό. Για το 2026 ο αριθμός εκτιμάται ότι θα φτάσει τους 165.000. Παράλληλα, η IMI υπολογίζει ότι η αγορά της επενδυτικής μετανάστευσης κατέγραψε κύκλο εργασιών ύψους 40 δισ. δολαρίων το 2025, παρουσιάζοντας διπλασιασμό σε σύγκριση με το 2019.

Μέχρι την πρόσφατη κλιμάκωση των συγκρούσεων στη Μέση Ανατολή, το Ντουμπάι συγκαταλεγόταν στους δημοφιλέστερους προορισμούς για τους πλούσιους του κόσμου. Στο εμιράτο δραστηριοποιείται μεγάλος αριθμός εταιρειών που παρέχουν υπηρεσίες εγκατάστασης και επενδυτικής μετανάστευσης, προσελκύοντας κυρίως εύπορους πολίτες από τη Νότια Ασία, αλλά και χώρες όπως η Νιγηρία, η Συρία και ο Λίβανος.

Το τελευταίο διάστημα, ωστόσο, καταγράφεται αυξημένο ενδιαφέρον και από πολίτες δυτικών χωρών. Ειδικά στη Βρετανία, αρκετοί εύποροι κάτοικοι άρχισαν να αναζητούν εναλλακτικές επιλογές μετά την πανδημία. Μέσα στο 2025 υπέβαλαν αιτήσεις σε 23 διαφορετικά προγράμματα επενδυτικής μετανάστευσης, μεταξύ άλλων στις ΗΠΑ, τη Γρενάδα και την Ταϊλάνδη.

Στην υπόλοιπη Ευρώπη, οι φορολογικές επιβαρύνσεις αποτελούν βασικό παράγοντα αποχώρησης πλούσιων κατοίκων. Σύμφωνα με στοιχεία της Henley & Partners, η Γαλλία, η Γερμανία και η Ισπανία βρέθηκαν για πρώτη φορά το 2025 στις χώρες που κατέγραψαν μεγαλύτερη εκροή εύπορων πολιτών σε σχέση με τις νέες αφίξεις.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η περίπτωση των Ηνωμένων Πολιτειών, όπου κατοικεί περισσότερο από το ένα τρίτο των ατόμων με περιουσία άνω των 30 εκατ. δολαρίων παγκοσμίως. Όπως δήλωσε στον Economist ο Ρόναλντ Κλάσκο, ιδρυτής της συμβουλευτικής εταιρείας Exodus Migration, ολοένα και περισσότεροι πελάτες του εξετάζουν τη μεταφορά της βάσης τους από τις ΗΠΑ προς ευρωπαϊκές χώρες. Οι λόγοι σχετίζονται με ανησυχίες για τις πολιτικές εξελίξεις, την ανάγκη ύπαρξης εναλλακτικής κατοικίας αλλά και τη δυνατότητα ταξιδιών χωρίς τη χρήση αμερικανικού διαβατηρίου.

Παρά τη συγκεκριμένη τάση, οι ΗΠΑ εξακολουθούν να αποτελούν ισχυρό πόλο έλξης για ξένους επενδυτές. Το πρόγραμμα χορήγησης άδειας διαμονής μέσω επένδυσης τουλάχιστον 800.000 δολαρίων συνεχίζει να προσελκύει έντονο ενδιαφέρον, εν μέρει λόγω της επικείμενης αύξησης του ελάχιστου απαιτούμενου ποσού στις 900.000 δολάρια.

Την ίδια ώρα, περισσότερες χώρες επιδιώκουν να αξιοποιήσουν την αυξημένη ζήτηση για επενδυτική μετανάστευση. Ο Άγιος Βικέντιος και οι Γρεναδίνες ανακοίνωσαν στα τέλη του 2025 την έναρξη προγράμματος απόκτησης υπηκοότητας μέσω επενδύσεων, ενώ χώρες όπως το Ουζμπεκιστάν, οι Μαλδίβες και το Ναουρού συνεργάζονται με τη Henley για την ανάπτυξη αντίστοιχων πρωτοβουλιών.

Ωστόσο, η πρόσβαση σε τέτοια προγράμματα γίνεται ολοένα πιο δύσκολη. Η Ισπανία, που για χρόνια αποτελούσε αγαπημένο προορισμό εύπορων ξένων, κατήργησε τον Ιανουάριο του 2025 το πρόγραμμα χορήγησης άδειας διαμονής μέσω αγοράς ακινήτου αξίας 500.000 ευρώ, με στόχο τον περιορισμό της κερδοσκοπίας στην αγορά κατοικίας.

Αντίστοιχα, τον Απρίλιο του ίδιου έτους, το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης έκρινε ότι το πρόγραμμα της Μάλτας παραβίαζε το κοινοτικό δίκαιο, καθώς αντιμετώπιζε την ιθαγένεια ως εμπορεύσιμο αγαθό. Παρά τις αντιδράσεις, το ενδιαφέρον για το συγκεκριμένο πρόγραμμα δεν φαίνεται να υποχωρεί.

Στην Αργεντινή, η κυβέρνηση ακύρωσε τον Απρίλιο του 2025 διαγωνισμό για τη δημιουργία νέου προγράμματος επενδυτικής μετανάστευσης, παρότι αυτός είχε προσελκύσει το ενδιαφέρον έντεκα εξειδικευμένων εταιρειών. Παράλληλα, η Πορτογαλία προχώρησε σε αυστηροποίηση των προϋποθέσεων πολιτογράφησης, αυξάνοντας τον απαιτούμενο χρόνο παραμονής για την απόκτηση διαβατηρίου από πέντε σε δέκα έτη για την πλειονότητα των μεταναστών.

Όπως επισημαίνουν ειδικοί του κλάδου, οι κυβερνήσεις βρίσκονται αντιμέτωπες με αυξανόμενες πιέσεις για αυστηρότερους ελέγχους στα προγράμματα χορήγησης υπηκοότητας και άδειας διαμονής, σε μια προσπάθεια να διασφαλιστεί η διαφάνεια και να περιοριστούν φαινόμενα κατάχρησης.

Πηγή: newmoney.gr

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

Economist: Η αμερικανική κεφαλαιαγορά περνά από την αισιοδοξία στον παροξυσμό