Η απουσία επίσημης κοινοποίησης δεν αποτελεί διαπίστωση παράβασης – Ο νομικός Παντελής Χριστοφίδης εξηγεί στο Economy Today πότε ενεργοποιείται ο ευρωπαϊκός έλεγχος και ποια είναι τα όρια της Κομισιόν.

Του Ξένιου Μεσαρίτη

Η επιβεβαίωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ότι η συμφωνία Meridiam–GSI δεν έχει κοινοποιηθεί επισήμως για έλεγχο συγκεντρώσεων δεν αποτελεί διαπίστωση παράβασης.

Η Κομισιόν δεν τοποθετήθηκε κατά πόσο η συγκεκριμένη συναλλαγή ήταν υποχρεωτικά κοινοποιητέα, παραπέμποντας στις προϋποθέσεις που προβλέπει το ευρωπαϊκό πλαίσιο.

«Η συναλλαγή αυτή δεν έχει κοινοποιηθεί επισήμως στην Επιτροπή. Εάν μια συναλλαγή συνιστά συγκέντρωση και έχει ενωσιακή διάσταση, εναπόκειται πάντα στις εταιρείες να την κοινοποιήσουν στην Επιτροπή», δήλωσε εκπρόσωπος της Κομισιόν στο Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Η συμφωνία, βάσει της οποίας η Meridiam αποκτά το 66% της Great Sea Interconnector και ο ΑΔΜΗΕ διατηρεί το υπόλοιπο 34%, υπογράφηκε στο Μέγαρο Μαξίμου στην Αθήνα. Παράλληλα, υπογράφηκε τριμερής συμφωνία μεταξύ ΑΔΜΗΕ, GSI και Nexans για τις έρευνες βυθού.

Το ποιες είναι οι προϋποθέσεις κοινοποίησης μιας συγκέντρωσης στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αλλά και ποια ευρύτερα ζητήματα αναδεικνύονται από τις πρόσφατες εξελίξεις, εξηγεί στο Economy Today ο Παντελής Χριστοφίδης, Δικηγόρος–Διευθυντής και Επικεφαλής του Τμήματος Ευρωπαϊκού και Κανονιστικού Δικαίου της Λ. Παπαφιλίππου & Σία ΔΕΠΕ.

Πότε προκύπτει υποχρέωση κοινοποίησης

Σύμφωνα με τον κ. Χριστοφίδη, όταν ικανοποιούνται συγκεκριμένα κριτήρια οικονομικής φύσης, τα οποία αφορούν τη δραστηριοποίηση των επιχειρήσεων μέσω της πώλησης προϊόντων ή της παροχής υπηρεσιών εντός κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και τον κύκλο εργασιών τους εντός της ΕΕ και παγκοσμίως, προκύπτει το ζήτημα εξέτασης πιθανής υποχρέωσης κοινοποίησης μιας συγκέντρωσης.

Ως συγκέντρωση μπορεί να θεωρηθεί, μεταξύ άλλων, η απόκτηση αποκλειστικού ή κοινού ελέγχου σε μια επιχείρηση, καθώς και η δημιουργία μιας κοινής επιχείρησης που εκπληρώνει μόνιμα όλες τις λειτουργίες μιας αυτόνομης οικονομικής οντότητας.

Σε αυτές τις περιπτώσεις πρέπει να εξετάζεται κατά πόσο οι επιχειρήσεις έχουν καθήκον να υποβάλουν κοινοποίηση συγκέντρωσης προς έγκριση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, πριν από την υλοποίησή της.

Το σχετικό πλαίσιο καθορίζεται από τον Κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 139/2004 του Συμβουλίου, ημερομηνίας 20 Ιανουαρίου 2004, για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων.

Το βασικό κριτήριο της Κομισιόν

Το κύριο μέλημα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, σύμφωνα με τον κ. Χριστοφίδη και την Αιτιολογική Σκέψη 25 του προοιμίου του Κανονισμού, είναι να εξετάσει κατά πόσο μια συγκέντρωση παρακωλύει σημαντικά τον αποτελεσματικό ανταγωνισμό εντός της κοινής ευρωπαϊκής αγοράς ή σημαντικού μέρους της.

Οι πρόσφατες εξελίξεις αναδεικνύουν, σύμφωνα με τον ίδιο, ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον ζήτημα από πλευράς Δικαίου Προστασίας του Ανταγωνισμού και Ελέγχου των Συγκεντρώσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Συγκεκριμένα, τίθεται το ερώτημα κατά πόσο και σε ποιον βαθμό θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, κατά τον έλεγχο των συγκεντρώσεων, παράγοντες που άπτονται του δημοσίου συμφέροντος, όπως η ασφάλεια και η σταθερότητα του ενεργειακού εφοδιασμού.

Πρόκειται για συζήτηση που είχε απασχολήσει ήδη πριν από μία δεκαετία τον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης, στο έγγραφο εργασίας με τίτλο «Public Interest Considerations in Merger Control», ημερομηνίας 30 Ιουνίου 2016.

Η βιωσιμότητα και τα όρια της αρμοδιότητας

Αν και, εκ πρώτης όψεως, το κύριο μέλημα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είναι η διασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας της ανταγωνιστικής αγοράς, ο κ. Χριστοφίδης παραπέμπει σε θέση που δημοσίευσε η Κομισιόν τον Σεπτέμβριο του 2023.

Πρόκειται για το άρθρο «EU Green Mergers & Acquisitions Deals – How Merger Control Contributes to a Sustainable Future», το οποίο περιλήφθηκε στο έντυπο «European Commission Competition Merger Brief – Issue 2/2023».

Σε αυτό, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναφέρει ότι, «Ενώ η Επιτροπή δεν έχει την αρμοδιότητα να παρεμβαίνει σε συγχωνεύσεις για περιβαλλοντικούς λόγους όταν δεν υπάρχει βλάβη στον ανταγωνισμό, στην πράξη οι ανταγωνιστικές αγορές συχνά συμβαδίζουν με τις προσπάθειες για την επίτευξη πιο βιώσιμων αποτελεσμάτων στην αγορά. Ως εκ τούτου, παρατηρείται μια σαφής τάση προς την ενίσχυση της σημασίας των πτυχών της βιωσιμότητας κατά την εξέταση συγχωνεύσεων από την Επιτροπή, όπως καταδεικνύεται από σειρά πρόσφατων ερευνών».

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον, σύμφωνα με τον κ. Χριστοφίδη, παρουσιάζει η αναφορά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην απόφασή της για την υπόθεση M.8084 Bayer/Monsanto.

Η θέση που καταγράφεται είναι ότι ο ευρωπαϊκός Κανονισμός δεν παρέχει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή την εξουσία να παρεμβαίνει εναντίον μιας συγχώνευσης για ζητήματα διαφορετικά από την προστασία του ανταγωνισμού.

Έλεγχος συγκεντρώσεων και άμεσες ξένες επενδύσεις

Το ζήτημα της δυνατότητας εξέτασης και άλλων παραγόντων, πέραν της διασφάλισης της ανταγωνιστικής αγοράς, έχει απασχολήσει και διακεκριμένους νομικούς στο πλαίσιο της συζήτησης για την από κοινού ή παράλληλη εφαρμογή του πλαισίου ελέγχου των άμεσων ξένων επενδύσεων, βάσει του Κανονισμού (ΕΕ) 2019/452, και του πλαισίου ελέγχου των συγκεντρώσεων.

Ο κ. Χριστοφίδης παραπέμπει ενδεικτικά στο άρθρο των Alec Burnside και Adam Kidane, ημερομηνίας 2022, με τίτλο «Merger control meets FDI: the multi-stop shop expands», το οποίο εξετάζει την παράλληλη λειτουργία των διαφορετικών μηχανισμών ελέγχου.

«Με βάση τα πιο πάνω, θα πρέπει να θεωρείται δεδομένο ότι ο νομικός κόσμος θα παρακολουθεί τις εξελίξεις με ιδιαίτερο ενδιαφέρον», καταλήγει ο Παντελής Χριστοφίδης.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

Δαμιανός για GSI: Θετική εξέλιξη η είσοδος της Meridiam - Σειρά έχει η μελέτη της ΕΤΕπ