Το 26% των νέων στην ΕΕ ζούσε σε υπερπλήρεις κατοικίες το 2023, ποσοστό 9,2% μεγαλύτερο από αυτό του συνολικού πληθυσμού - Ποιες χώρες και πώς αντιμετώπισαν το πρόβλημα

Το πρόβλημα της στέγασης στην ΕΕ έχει οδηγήσει σε αδιέξοδο πολλούς πολίτες που δεν μπορούν να βρουν στέγη στην Ευρώπη εν μέσω έλλειψης κατοικιών και υψηλών ενοικίων.

Σύμφωνα με τη Eurostat, οι τιμές των κατοικιών αυξήθηκαν κατά 48% και τα ενοίκια αυξήθηκαν κατά 22%. Ταυτόχρονα ο πληθωρισμός έκανε τις τιμές να ανέβουν κατά 36%.

Αλλά αυτό δεν επηρεάζει μόνο τους μεγαλύτερους.

Κατά μέσο όρο το 2023, τα νοικοκυριά της ΕΕ θα ξοδεύουν το 19,7% του διαθέσιμου εισοδήματός τους για στέγαση. Την ίδια χρονιά, τα στοιχεία της Eurostat δείχνουν ότι περισσότεροι νέοι ζούσαν σε νοικοκυριά που χρειάζονταν τουλάχιστον το 40% του εισοδήματός τους για στέγαση, απ' ό,τι όλος ο πληθυσμός.

Επιπλέον, το 2023, το 26% των νέων στην ΕΕ ζούσε σε υπερπλήρεις κατοικίες, ποσοστό 9,2% μεγαλύτερο από το ποσοστό του συνολικού πληθυσμού.

«Θέτουμε σε κίνδυνο την ικανότητα των νέων να γίνουν ανεξάρτητοι, να ξεκινήσουν τη δική τους ζωή, να δημιουργήσουν τις οικογένειές τους, δήλωσε στο Euronews η Σόρκα Έντουαρντς, Γενική Γραμματέας της Housing Europe.

Η έλλειψη ακινήτων και κατασκευαστικών προγραμμάτων κοινωνικού χαρακτήρα, κατοικιών περιορισμένου κέρδους δηλαδή, επιδεινώνει την κατάσταση.

«Στις χώρες όπου έχουμε μια κρίσιμη μάζα περιορισμένου κέρδους κατοικιών, έχουμε δει ότι η ηλικία ανεξαρτητοποίησης είναι πράγματι υψηλότερη από τις χώρες που δεν το έχουν αυτό. Έτσι, νομίζω ότι αυτό θα σηματοδοτούσε ήδη ότι η αύξηση της ποσότητας των κατοικιών περιορισμένου κέρδους και η βελτίωση των κριτηρίων πρόσβασης, ώστε οι νέοι να μπορούν πραγματικά να έχουν πρόσβαση σε αυτές», συνεχίζει η ειδικός.

Η πηγή του προβλήματος πρέπει να αναζητηθεί στην αλλαγή της νοοτροπίας.

«Βασιστήκαμε πάρα πολύ στις δυνάμεις της αγοράς και στη συνέχεια, φυσικά, είχαμε από το 2008 προφανώς με τη μεγάλη χρηματοπιστωτική κρίση μια τεράστια επίπτωση στη δυναμικότητα του κατασκευαστικού τομέα, οπότε υπήρξε μεγάλη μείωση του αριθμού των εταιρειών που παραδίδουν, αλλά και αύξηση της δυσκολίας των νοικοκυριών να πληρώσουν πραγματικά τους λογαριασμούς. Και νομίζω ότι δεν θα βρισκόμασταν εδώ, δεν θα μιλούσαμε για την κρίση στέγασης, αν τα ενοίκια και οι τιμές των κατοικιών είχαν παραμείνει ευθυγραμμισμένες με το εισόδημα. Αλλά είχαμε μια τεράστια, ας πούμε, διαφοροποίηση τώρα», σημειώνει.

Σχετικά με τη βραχυχρόνια μίσθωση, η ειδικός προσθέτει ότι «είναι άλλο ένα παράδειγμα όπου η δημόσια πολιτική δεν συμβαδίζει με τις κοινωνικές ανάγκες. Δηλαδή, δεν διασφαλίζουμε ότι οι πόλεις μας μπορούν να στεγάσουν τους φοιτητές μας, ότι μπορούν να στεγάσουν τις ομάδες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος, ότι μπορούν να στεγάσουν επαρκώς τους ηλικιωμένους. Επιτρέπουμε στις βραχυπρόθεσμες λύσεις να διαβρώνουν τις μακροπρόθεσμες λύσεις».

«Καταλήγουμε σε μια κατάσταση όπου έχουμε άδεια διαμερίσματα που αποτελούν απλώς μια επένδυση. Διώχνουμε τους μαθητές από το σχολείο, άρα τις οικογένειες στα περίχωρα. Σπρώχνουμε τους εργαζόμενους που χρειάζονται στο κέντρο της πόλης στα περίχωρα, δημιουργώντας τεράστιο άγχος στους ανθρώπου».

Θετικά παραδείγματα

Ορισμένες χώρες έχουν ήδη εντοπίσει το πρόβλημα. Πολλές χώρες της ΕΕ έχουν ήδη βιώσιμα μοντέλα στέγασης. Στη Γερμανία, 3,2 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν σε συνεταιρισμούς, ένα μη κερδοσκοπικό μοντέλο και απόλυτα δημοκρατικό.

Στη Φλάνδρα του Βελγίου, η φτώχεια μειώνεται κατά 40% για τα άτομα που έχουν πρόσβαση σε κοινωνική στέγαση.

Η Δανία έχει δρομολογήσει προγράμματα για να διασφαλίσει ότι οι νέοι μπορούν να έχουν πρόσβαση σε υποτροφίες για σπουδές και ότι αποφεύγεται η μακροχρόνια παραμονή πολλών από αυτούς σε κατάσταση "couch-surfing", με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν πραγματικά να μείνουν άστεγοι.

Στην Ολλανδία, πάνω από το 20-30% των ανθρώπων που ζουν σε περιορισμένου κέρδους κατοικίες.

Οι ιδέες υπάρχουν, λέει ο εμπειρογνώμονας, αλλά πρέπει να στηριχθεί λιγότερο στις δυνάμεις της αγοράς και να επιστρέψει στη στέγαση ως θεμελιώδες δικαίωμα.

«Νομίζω ότι ήρθε η ώρα για μια αλλαγή παραδείγματος. Είναι καιρός να δημιουργήσουμε μια κρίσιμη μάζα κατοικιών που να είναι υπεύθυνες, που να καλύπτουν τις κοινωνικές μας ανάγκες και όχι μόνο να μεγιστοποιούν το βραχυπρόθεσμο κέρδος από μήνα σε μήνα», δήλωσε.

Πηγή: euronews.gr

• Διαβάστε επίσης: Πώς η άφιξη Μόντι επισφραγίζει το άνοιγμα στην ινδική αγορά