Η Κίνα δημιούργησε τεχνητά νησιά στη Νότια Σινική Θάλασσα, αλλάζοντας τον γεωπολιτικό χάρτη και προκαλώντας έντονες διεθνείς αντιδράσεις και σοβαρή οικολογική καταστροφή

Μια από τις πιο εντυπωσιακές –και αμφιλεγόμενες– παρεμβάσεις στη σύγχρονη γεωπολιτική δεν έγινε με στρατεύματα, αλλά με εκσκαφείς και αντλίες άμμου. Τα τελευταία δώδεκα χρόνια, η Κίνα έχει μεταμορφώσει τον θαλάσσιο χώρο της Νοτιοανατολικής Ασίας, δημιουργώντας τεχνητά νησιά εκεί όπου μέχρι πρόσφατα υπήρχαν μόνο κοραλλιογενείς ύφαλοι.

Η επιχείρηση ξεκίνησε στα τέλη του 2013, όταν το Πεκίνο προχώρησε σε εκτεταμένες επιχωματώσεις σε επτά υφάλους των αρχιπελαγών Νάνσα και Σίσα. Μέσα σε μόλις ενάμιση χρόνο, έως τον Ιούνιο του 2015, η Κίνα είχε προσθέσει περισσότερα από 12 τετραγωνικά χιλιόμετρα νέας γης — έκταση πολλαπλάσια από ό,τι είχαν δημιουργήσει συνολικά όλες οι υπόλοιπες χώρες της περιοχής σε τέσσερις δεκαετίες.

Από ύφαλοι σε στρατηγικά προπύργια

Μετά το 2015, η εικόνα άλλαξε δραστικά. Τα νεοσύστατα νησιά απέκτησαν αεροδιαδρόμους, λιμενικές εγκαταστάσεις, υπόστεγα, ραντάρ και στρατιωτικές υποδομές. Η εξέλιξη αυτή έχει αποτυπωθεί αναλυτικά σε δορυφορικές εικόνες, που καταγράφουν τη μετάβαση από γυμνούς υφάλους σε πλήρως ανεπτυγμένες βάσεις.

Η μέθοδος κατασκευής δεν χαρακτηρίζεται από τεχνολογική πολυπλοκότητα, αλλά από τεράστια κλίμακα. Αρχικά, ο κοραλλιογενής βυθός διαταράσσεται και αντλούνται ιζήματα από ρηχά νερά. Το υλικό εναποτίθεται σταδιακά, ενισχύεται με τοίχους αντιστήριξης και στη συνέχεια συμπιέζεται και σταθεροποιείται με βαριά μηχανήματα. Ακολουθούν έργα υποδομής, όπως οδοποιία και διάδρομοι προσγείωσης για στρατιωτικά αεροσκάφη.

Το επίσημο αφήγημα και οι αντιδράσεις

Η κινεζική κυβέρνηση υποστηρίζει ότι τα νησιά εξυπηρετούν κυρίως ειρηνικές χρήσεις: θαλάσσια διάσωση, επιστημονική έρευνα, αλιεία, μετεωρολογική παρακολούθηση και ασφάλεια ναυσιπλοΐας — με την εθνική άμυνα να προβάλλεται ως δευτερεύουσα ανάγκη.

Ωστόσο, χώρες όπως το Βιετνάμ, οι Φιλιππίνες, η Ταϊβάν και η Ιαπωνία αμφισβητούν ανοιχτά αυτή τη θέση, θεωρώντας τα έργα μονομερή προσπάθεια επιβολής ελέγχου σε διαφιλονικούμενα ύδατα. Το ιαπωνικό υπουργείο Άμυνας και δυτικά ερευνητικά κέντρα εκτιμούν ότι τα νησιά επιτρέπουν στο Πεκίνο να διατηρεί μόνιμη και στρατιωτικά ισχυρή παρουσία στην περιοχή. Παράλληλα, και άλλες χώρες, όπως το Βιετνάμ, έχουν προχωρήσει σε αντίστοιχες –αν και μικρότερης κλίμακας– παρεμβάσεις.

Το βαρύ περιβαλλοντικό τίμημα

Πέρα από τη γεωπολιτική αντιπαράθεση, η οικολογική ζημιά είναι εκτεταμένη. Υπολογίζεται ότι 12 έως 18 τετραγωνικά χιλιόμετρα κοραλλιογενών υφάλων έχουν καταστραφεί, ενώ τα αιωρούμενα ιζήματα επηρεάζουν ευρύτερα θαλάσσια οικοσυστήματα. Παρά τις επίσημες διαψεύσεις, ακόμη και κινεζικές επιστημονικές μελέτες αναγνωρίζουν σοβαρές και μακροχρόνιες επιπτώσεις στη θαλάσσια ζωή της περιοχής.

Πηγή: newmoney.gr

Διαβάστε επίσης: Στο μικροσκόπιο και της Αρχής κατά της Διαφθοράς το επίμαχο βίντεο